Dromen durven doen

/, Persoonlijk, Pikler/Dromen durven doen

Dromen durven doen

Dromen durven doen.

 

Zal ik het doen, zal ik het niet doen… Herken je dat gevoel, die twijfel? Je wilt graag iets nieuws, iets groots, maar die eerste stap zetten….dat valt niet mee.

Meestal blijf je dan maar bij het oude vertrouwde, want ten slotte is dat ook gewoon goed. Maar ergens blijft het knagen. Zal ik het dan toch doen….

 

Zo liep ik al jaren in mijn hoofd met het idee mij in te schrijven in de opleiding tot Pikler pedagoog. Zal ik het doen, of toch maar niet. Durf ik het aan, kan ik het aan. Is het niet te ver weg, kan ik het wel combineren met mijn gezin…

 

Zal ik het doen, zal ik het niet doen…Intussen tikt de tijd rustig voort. Af en toe komt de wens weer in mijn hoofd op, wauw Pikler pedagoog ja, dat wil ik wel. Maar altijd die mitsen en maren, hoe moet ik het allemaal regelen, kan ik dat wel combineren met mijn baan, kan ik het betalen, is de opleiding niet te zwaar…

 

Toen kwam dat moment, geen idee hoe en waarom, maar ik heb me ingeschreven ja, ik ging er voor! Dan heb je eindelijk al je moed bij elkaar gevonden, de grootste misten en maren een plekje weten te geven krijg je een berichtje dat er een wachtlijst is… Geen plek voor mij om te starten met de opleiding. Dat voelde enorm wrang, had ik eindelijk voor mezelf de stap durven zetten is er aan de andere kant van de medaille een probleem.

 

De maanden verstreken, de dagelijkse gang van zaken ging gewoon door. Geen moment dacht ik meer aan mijn grote stap, mijn inschrijving in de opleiding. En dan plots telefoon…. Je kunt toch mee doen, er zijn enkele kandidaten afgevallen… Oei eh jeetje en nu, wauw geweldig maar… Mijn gedachten slingerden alle kanten op, want dit was geheel onverwacht en op het minst geschikte moment, ik wist net dat ik zwanger was van ons derde kindje.

 

Zal ik het doen, zal ik het niet doen… Ga ik voor mijn droom? Nu, op dit minst geschikte moment? Tja, dan geloof ik toch ergens in, het had zo moeten zijn, het is niet voor niets. Uiteindelijk heb ik volmondig ja gezegd ik zal er voor gaan!

 

De situatie was verre van ideaal, een opleiding volgen in Amsterdam en Budapest terwijl je zwanger bent, wetende dat deze opleiding enkele jaren in beslag zal nemen. Maar, waar een wil is, is een weg nietwaar? En zo is gebleken! Intussen is onze kleine man al 2 jaar en ben ik nog altijd volop aan de studie. Elke keer weer een hele puzzel als de studiedagen er aan komen. Hoe regelen we het thuis? Waar ga ik slapen? Het eerste jaar heb ik Boaz ook altijd meegenomen, mijn partner mee of oma mee om overdag voor hem te zorgen.

 

Al met al een hele puzzel om altijd aanwezig te kunnen zijn, om dat te kunnen doen wat ik al jaren wilde. Soms denk ik, waarom heb ik me nu pas ingeschreven? Waarom doe ik dit soort dingen op het minst geschikte moment? Had ik die stap werkelijk niet eerder kunnen zetten? Toen ik nog in Nederland woonde, toen er nog maar 1 kindje was?

 

Blijkbaar niet, soms heeft het tijd nodig voor je dromen omzet in daden.

 

Dromen durven doen!

By | 2019-09-01T08:27:30+00:00 september 1st, 2019|EigenWijs, Persoonlijk, Pikler|0 Comments

About the Author:

EigenWijs is een initiatief van Moniek Neumann, Pedagogisch coach en Pikler pedagoog in opleiding. Naast EigenWijs zelf mama van drie ondernemende kinderen en al jarenlang werkzaam in de kinderopvang.

Leave A Comment