Notice: Trying to access array offset on value of type bool in /data/sites/web/eigenwijzebe/www/wp-content/plugins/elementor/core/kits/documents/tabs/site-identity.php on line 60
Kunnen we naar een nieuw normaal? - Speelruimte Eigenwijs

Kunnen we naar een nieuw normaal?

Kunnen we naar een nieuw normaal?

Corona, het heeft ons hele leven op zijn kop gezet. De één bracht het rust en ontspanning met het gezin. De ander bracht het stress, angst en onrust. Ik heb meerdere malen gelezen dat we allemaal in hetzelfde schuitje zouden zitten aangaande de Corona situatie. Ik denk, dat er niets minder waar is dan dat. Ja, we hebben allemaal met dezelfde maatregelen te maken gehad, maar die maatregelen hebben op de één een geheel andere impact (gehad) dan op de ander.

Gedurende de gehele periode ben ik als verantwoordelijke in de kinderopvang gewoon blijven werken. Het waren enerzijds weken van stress, anderzijds ook weken van volop rust. Nog nooit waren er zo weinig kinderen aanwezig dan in deze periode. Aan de andere kant, nog nooit hebben we ons werk zo anders in moeten richten dan tijdens deze tijd. Maar ook hebben we nog nooit zo vaak gehoord hoe belangrijk kinderopvang is!

Is dat wel zo normaal?

Langzaam maar zeker komen we weer meer richting normaal… of in ieder geval, dat wat wij voor normaal houden in de kinderopvang. Want, zoals wij de kinderopvang inrichting in Vlaanderen is dat wel zo normaal? Baby´s die al met 10 weken starten in de kinderopvang. Kinderen in groepen van 16 tot 18 kinderen. Een begeleider per 8 tot 9 baby´s of peuters. Begeleiders met aan mager loon, onthaalouders zonder statuut. Dat is bij ons de norm. Dat is wat wij als normaal zijn gaan beschouwen. Maar is dat wel zo normaal?

Heldenstatus!

Tijdens de periode van corona werd er plots over de kinderopvang gesproken als essentieel. De begeleiders werden gezien als helden. In de maatschappij kreeg de kinderopvang plots de noemer noodzakelijk en zeer belangrijk. Er werd geklapt voor de zorg en benoemd dat dit applaus ook voor de kinderbegeleiders was.

Wat fijn dat we eindelijk zien, dat een kinderbegeleider essentieel is. Dat een kinderbegeleider een absolute held is.  Maar, verdienen onze kinderbegeleiders dan niet meer dan dat wat wij voor normaal houden? Verdienen kinderbegeleiders dan niet een waardig loon? Is een gedegen sociaal statuut niet het minste wat een onthaalouder verdient? Want helden verdienen ten slotte een heldenstatus.

Rust en vertrouwen.

Tijdens de periode van corona heb ik kinderen zien openbloeien. Heb ik kinderen die we anders niet horen spreken, gehoord. Heb ik gezien, dat kinderen die het etiket lastig met zich meedragen plots met andere ogen gezien werden. Zag ik baby´s in alle ruste ongestoord zelf spelen en zoveel meer eigen initiatieven nemen. Was er echte onverdeelde aandacht tussen het kind en de kinderbegeleider.

Kortom ik zag rust en een zeer hoog welbevinden en betrokkenheid bij de kinderen.

Nog nooit waren de groepen zo klein, nog nooit waren er zo weinig kinderen in een ruimte. Nooit eerder waren er in verhouding zoveel begeleiders voor deze kleine groep kinderen. En wat was het waardevol! Een meisje die normaal wat doelloos rondloopt vond haar spel. Ze kroop in een rustig hoekje en speelde hele verhalen uit met kleine poppetje. We hoorden haar vertellen en hardop praten in haar spel. Het kon, het was mogelijk ongestoord spelen in haar hoekje zonder dat 17 anderen haar kwamen storen.

Een jongetje die vaak het etiket lastig opgeplakt krijgt, werd gezien met andere ogen en blijkt vooral heel hulpvaardig te zijn en zeer zelfstandig.

Die baby, die werd gezien als huilbaby. Blijkt met minder prikkels en geluiden om zich heen, eigenlijk super vrolijk te zijn en zeer geïnteresseerd in de wereld om hem heen.

Weer een andere peuter die vaak moeilijk tot spel kan komen, had nu dagelijks een plan die hij tot uitvoering kon brengen.  Hij had vertrouwen. Hij straalde rust uit. Hij hoefde even geen rekening te houden met 15 andere peuters die zijn plan konden verstoren.

Welbevinden en betrokkenheid.

Welbevinden en betrokkenheid is de graadmeter voor kwaliteitsvolle kinderopvang. Juist het welbevinden en betrokkenheid was de afgelopen rustige weken heel hoog! Nog nooit waren er zo weinig conflicten nog nooit heerste er zoveel rust, nog nooit was er zoveel betrokken spel en positieve interacties.

Willen we dan echt weer terug naar ons normaal? Minimaal 16 kinderen in één groep met voor ieder kind 3m2 speelruimte? Eén begeleider per 8 tot 9 kinderen?

Kunnen we naar een nieuw normaal met elkaar?

Ik hoop dat we naar een nieuw normaal kunnen met elkaar. Naar een normaal waarbij we onze jongste mensen in de maatschappij als één van de meest belangrijke mensen beschouwen. Een normaal waarbij een kinderbegeleider in onze maatschappij haar aanzien krijgt die ze verdient. Een normaal waarbij kinderopvang zoveel meer is dan opvang alleen. Een normaal waarbij we werken vanuit preventie en investeren in jonge kinderen. Een normaal waarbij we beginnen bij het begin.

Want een stevig basis maakt een levensgroot verschil!

Juist de kinderopvang staat aan die basis. Laten we daar eens in investeren tenslotte als je begint bij het begin is de fundering veel steviger. Jong geleerd is oud gedaan niet waar?

Zullen we samen een nieuw normaal ontwikkelen!?

Lieve groet, Moniek Neumann EigenWijs

About the Author:

EigenWijs is een initiatief van Moniek Neumann, Pedagogisch coach en Pikler pedagoog in opleiding. Naast EigenWijs zelf mama van drie ondernemende kinderen en al jarenlang werkzaam in de kinderopvang.

Leave A Comment